No kurde nie jestem. Wikipedia podaje do\u015b\u0107 prost\u0105 definicj\u0119 s\u0142owa „artysta”. Ot\u00f3\u017c jest to „osoba tworz\u0105ca (wykonuj\u0105ca) przedmioty materialne, lub utwory niematerialne maj\u0105ce cechy dzie\u0142a sztuki”. Nooo… to czym\u017ce jest to „dzie\u0142o sztuki”? Z t\u0105 kwesti\u0105 ciocia Wikipedia rozprawia si\u0119 r\u00f3wnie prosto i szybko – jest to „ca\u0142o\u015bciowy i syntetyczny wytw\u00f3r artystyczny o okre\u015blonym sensie, charakteryzuj\u0105cy si\u0119 wysokimi walorami estetycznymi (pi\u0119kno)”. No i tu mnie z\u0142apali. Nie do\u015b\u0107, \u017ce musi by\u0107 pi\u0119kno, to jeszcze musi by\u0107 „wysokie”. W \u017cyciu nie dam rady.<\/p>\n
To mo\u017ce S\u0142ownik j\u0119zyka polskiego PWN b\u0119dzie bardziej wyrozumia\u0142y? Wed\u0142ug niego artysta to: 1. „osoba uprawiaj\u0105ca jak\u0105\u015b dziedzin\u0119 sztuki” (no tu nie\u017ale, du\u017co mo\u017cna podczepi\u0107), albo 2. „osoba odznaczaj\u0105ca si\u0119 mistrzostwem w jakiej\u015b dziedzinie”. Tia… no to drug\u0105 definicj\u0119 sobie darujemy, pomy\u015blmy o pierwszej. To co w takim razie jest ta „sztuka”? PWN m\u00f3wi, \u017ce „dziedzina dzia\u0142alno\u015bci artystycznej wyr\u00f3\u017cniana ze wzgl\u0119du na reprezentowane przez ni\u0105 warto\u015bci estetyczne; te\u017c: wytw\u00f3r lub wytwory takiej dzia\u0142alno\u015bci.”. No i pierdziu, znowu ca\u0142y misterny plan wzi\u0105\u0142 w \u0142eb. Nie dam rady sobie ani nikomu normalnemu wcisn\u0105\u0107, \u017ce moja radosna tw\u00f3rczo\u015b\u0107 zas\u0142uguje na wyr\u00f3\u017cnienie „ze wzgl\u0119du na prezentowane warto\u015bci estetyczne”. No trudno. Nie jestem artyst\u0105.<\/p>\n
Ale mam k\u0142opot. Bo cz\u0142owiek czasami ma patrzy na ta sztuk\u0119 niczym ma\u0142pa w ksi\u0119\u017cyc i tak se my\u015bli „a jakbym ja tak spr\u00f3bowa\u0142”. Takie my\u015blenie zazwyczaj prowadzi do pr\u00f3b si\u0119gni\u0119cia do tego\u017c ksi\u0119\u017cyca i do\u015b\u0107 cz\u0119sto ko\u0144czy si\u0119 spektakularn\u0105 pora\u017ck\u0105 w postaci zanudzania publiczno\u015bci \u015bpiewem podejrzanie mocno przypominaj\u0105cym charczenie zarzynanej \u015bwini lub gr\u0105 na gitarze z wykorzystaniem nie\u015bmiertelnych chwyt\u00f3w CaDG do utworu wokalno – instrumentalnego klasy „Bia\u0142y mi\u015b”. Tak, przyznaj\u0119, mam za sob\u0105 takie pr\u00f3by. Szcz\u0119\u015bliwie zako\u0144czy\u0142em je do\u015b\u0107 szybko po tym, jak pods\u0142ucha\u0142em wyra\u017conego scenicznym szeptem \u017cyczenia dw\u00f3ch kolesi: „niech on si\u0119 wreszcie zamknie, bo nam nie tylko uszy zwi\u0119dn\u0105”.<\/p>\n
Rysowa\u0107 te\u017c nie umiem, wi\u0119c dziedziny sztuki wymagaj\u0105ce szeroko poj\u0119tej koordynacji r\u0119ki z okiem odpad\u0142y w przedbiegach. W sumie dobrze, bo farby s\u0105 drogie, a na moje pr\u00f3by to i o\u0142\u00f3wka szkoda. Wysz\u0142o wi\u0119c, \u017ce na tym polu tez da\u0107 sobie spok\u00f3j trzeba (dzi\u0119kuj\u0119 Mistrzu Yoda za nauk\u0119 j\u0119zyka polskiego). Ale rzutem na ta\u015bm\u0119, maj\u0105c lat -na\u015bcie spr\u00f3bowa\u0142em fotografii. I si\u0119 okaza\u0142o, \u017ce wszystko samo si\u0119 robi! Nie trzeba rysowa\u0107, bo samo si\u0119 rysuje. Nawet nie trzeba si\u0119 mocno stara\u0107, bo film czarno-bia\u0142y, to od razu jest „artystycznie”. No i pi\u0119knie! Kupi\u0142em Zenita 12XP od Ruskiego na bazarze w Jeleniej G\u00f3rze (cena nie by\u0142a wyg\u00f3rowana) i dawaj trzaska\u0107! A to obiektyw si\u0119 odwr\u00f3ci\u0142o i makro mo\u017cna by\u0142o na poligonie porobi\u0107 (stare \u0142uski karabinowe b\u0119d\u0105 robi\u0142y za pociski artyleryjskie, na pewno wszyscy si\u0119 nabior\u0105), a to kole\u017cance portreciki porobi\u0107 (to nic, \u017ce kompletnie nieostre – u\u017cyjemy twardego papieru, zrobi si\u0119 kontrastowo i b\u0119dzie, \u017ce „artystyczne”, a poza tym kto na takich ma\u0142ych zdj\u0119ciach zauwa\u017cy, \u017ce ma\u0142o ostre?), a to wzi\u0105\u0107 pi\u0119cioletni\u0105 siostr\u0119 na ten\u017ce sam poligon i kaza\u0107 jej na czo\u0142g w\u0142azi\u0107 celem \u017ceby „ciekawe uj\u0119cia” by\u0142y (dobrze, \u017ce cholera do jakiej\u015b dziury tam nie wpad\u0142a, bo teraz bym siostrzenic w Ameryce nie mia\u0142 \ud83d\ude09 ).<\/p>\n
A p\u00f3\u017aniej jako\u015b zrobi\u0142y si\u0119 aparaty cyfrowe, to ju\u017c nie trzeba by\u0142o u kumpla w kiblu siedzie\u0107 wywo\u0142uj\u0105c zdj\u0119cia. Rodzina kumpla na pewno odetchn\u0119\u0142a, bo we\u017a tu trzymaj mniejsz\u0105 lub – co gorsza – wi\u0119ksz\u0105 potrzeb\u0119 te drobne 3-4 godziny, przecie\u017c nie wolno przerwa\u0107 procesu, bo ca\u0142a robota w diab\u0142y! No wi\u0119c rodzina kumpla mog\u0142a przesta\u0107 wydeptywa\u0107 \u015bcie\u017cki pod kiblem, a moja ciemnia – jak to powiada znany wszystkim frazes – przenios\u0142a si\u0119 do komputera. Oczywi\u015bcie nie opar\u0142em si\u0119 temu, co dla wi\u0119kszo\u015bci fotograf\u00f3w staje si\u0119 sensem \u017cycia – pogoni za nowymi, lepszymi obiektywami, filtrami, lampami, szkie\u0142kami, akumulatorkami, \u0142adowarkami, kabelkami i transmiterami bezprzewodowymi. Kolejnymi aparatami, co przy ka\u017cdym kolejnym nowym stary by\u0142 beznadziejny („nie wiem, jakim cudem w og\u00f3le uda\u0142o mi si\u0119 nim co\u015b zrobi\u0107”). Nie opar\u0142em si\u0119 te\u017c przemo\u017cnej ch\u0119ci pr\u00f3bowania si\u0119 w ka\u017cdej kolejnej dziedzinie fotografii, od makro poczynaj\u0105c, na akcie ko\u0144cz\u0105c. Pr\u00f3by – o dziwo – w kilku przypadkach zosta\u0142y uwie\u0144czone laurem w lokalnym konkursie fotograficznym (pewnie komisja mia\u0142a s\u0142abszy dzie\u0144) albo wystaw\u0105 (organizator na bank musia\u0142 zape\u0142ni\u0107 grafik, to si\u0119 nada\u0142em). Zacz\u0105\u0142em wiesza\u0107 zdj\u0119cia na stronie internetowej i na forach fotograficznych.<\/p>\n
A p\u00f3\u017aniej przesta\u0142em. Fotografowanie \u015blub\u00f3w i komunii zabi\u0142o rado\u015b\u0107 fotografowania. Nadziej\u0119 na zrobienie „genialnego” zdj\u0119cia zast\u0105pi\u0142o przera\u017cenie, \u017ce zlecenie ju\u017c za tydzie\u0144 i trzeba b\u0119dzie robi\u0107 rzeczy, kt\u00f3rych robi\u0107 si\u0119 nie chce i u\u015bmiecha\u0107 si\u0119 z niek\u0142amanym zadowoleniem, \u017ce ma si\u0119 zaszczyt uczestniczy\u0107 w tak wspania\u0142ej uroczysto\u015bci.<\/p>\n
Ale czas leci, a ja przesta\u0142em fotografowa\u0107 \u015bluby. A moja ma\u0142pa nie\u015bmia\u0142o zacz\u0119\u0142a znowu \u0142ypa\u0107 na ksi\u0119\u017cyc. Mo\u017ce to i dobrze. Wi\u0119c cichutko zlikwidowa\u0142em star\u0105 stron\u0119 i pomy\u015bla\u0142em, \u017ce zrobi\u0119 now\u0105. B\u0119dzie \u0142adniejsza i nowocze\u015bniejsza. Pomy\u015bla\u0142em, \u017ce wrzuc\u0119 na ni\u0105 troch\u0119 starych zdj\u0119\u0107, kt\u00f3re lubi\u0119, wyrzuc\u0119 te, kt\u00f3rych si\u0119 wstydz\u0119 i czasami dorzuc\u0119 co\u015b nowego. Mo\u017ce kto\u015b zajrzy, to nie b\u0119dzie im smutno \ud83d\ude42<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"