{"id":497,"date":"2017-10-02T23:36:40","date_gmt":"2017-10-02T21:36:40","guid":{"rendered":"http:\/\/www.jaroslawnowak.pl\/wordpress\/?p=497"},"modified":"2018-01-06T15:10:37","modified_gmt":"2018-01-06T14:10:37","slug":"pierrot","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/www.jaroslawnowak.pl\/wordpress\/2017\/10\/02\/pierrot\/","title":{"rendered":"M\u00f3j Pierrot"},"content":{"rendered":"

To by\u0142a d\u0142uga sesja. Ponad osiem godzin pracy, skrajne wyczerpanie modelki i materia\u0142, kt\u00f3rym by\u0142em zachwycony ju\u017c wieczorem, kiedy z Go\u015bk\u0105 ogl\u0105da\u0142em „sur\u00f3wki”. Cyzelowa\u0142em i pie\u015bci\u0142em ka\u017cde zdj\u0119cie, gubi\u0142em si\u0119 w kolejnych wersjach, zastanawia\u0142em, czy lepiej b\u0119dzie w kolorze, czy czarno-bia\u0142o, co domalowa\u0107, a co usun\u0105\u0107. A\u017c zosta\u0142o kilkadziesi\u0105t zdj\u0119\u0107, o kt\u00f3rych mog\u0119 powiedzie\u0107, \u017ce s\u0105 dobre. Szcz\u0119\u015bliwie s\u0142owo „dobre” w tak ulotnych dziedzinach, jak wyraz, estetyka czy kompozycja przybiera do\u015b\u0107 subiektywn\u0105 i niedefiniowaln\u0105 posta\u0107, wi\u0119c zupe\u0142nie mi nie przeszkadza, \u017ce kto\u015b mo\u017ce (i b\u0119dzie mia\u0142 pe\u0142ne, subiektywne prawo) je uzna\u0107 za bardzo niedobre. Dla mnie s\u0105 najlepsze.<\/p>\n

Pomys\u0142 sesji zrodzi\u0142 si\u0119 ze zbiegu okoliczno\u015bci i przypadkowego zawitania Ewy w moje skromne progi… reszta zrobi\u0142a si\u0119 sama. Ale p\u00f3\u017aniej znacznie d\u0142u\u017cej si\u0119 zastanawia\u0142em, dlaczego akurat Pierrot? A nie na przyk\u0142ad Arlekin, albo cho\u0107by Poliszynel? By\u0107 mo\u017ce z mojej \u00f3wczesnej nieznajomo\u015bci commedia dell’arte, a mo\u017ce Pierrot wcale nie by\u0142 przypadkiem… Pierrot jest magiczny. Budzi niepok\u00f3j samym wygl\u0105dem. Jest pajacykiem, ale niewiele w nim z klauna. Jest samotny, ale nie \u017ca\u0142osny. B\u0119d\u0105c skrzywdzonym nie szuka pociechy i nie prosi o \u0142ask\u0119. Otacza si\u0119 murem i… dobrze si\u0119 tym bawi.<\/p>\n

A dlaczego „M\u00f3j Pierrot?” Bo ten Pierrot jest moim alter ego. By\u0107 mo\u017ce ta sesja tak dobrze wysz\u0142a dlatego, \u017ce po\u015brednio stanowi obraz mnie. Pierrot nosi mask\u0119 i sam bywa ni\u0105 nazywany. Jest teatralny, sztuczny, robi dziwne miny udaj\u0105ce rado\u015b\u0107 czy zainteresowanie widzem. Ale przez mask\u0119 przebija to, czym Pierrot naprawd\u0119 jest. Nie interesuje go widz. Interesuj\u0105 go uczucia, stan ducha. Bawi si\u0119 my\u015bl\u0105 o \u015bmierci, kontempluje to, czego zazwyczaj unikamy – strach, przera\u017cenie, samotno\u015b\u0107, poczucie braku bezpiecze\u0144stwa – bo wie, \u017ce te uczucia s\u0105 warte uwagi. Kiedy patrzy na widza, jest nieodgadniony, czasami powa\u017cny, czasami ironiczny, albo wr\u0119cz karc\u0105cy, ale zawsze co\u015b udaje. Kiedy jest sam, patrzy w siebie i wtedy jest szczery.<\/p>\n

Sesja nie powsta\u0142aby nawet w mojej wyobra\u017ani, gdyby nie pewna Ewa, kt\u00f3ra – jak wspomnia\u0142em – przypadkiem niechc\u0105c zajrza\u0142a sprawdzi\u0107, dlaczego dw\u00f3ch facet\u00f3w pije piwo w pracy zamiast siedzie\u0107 w domu.<\/p>\n

I \u017cadne ze zdj\u0119\u0107 nie mia\u0142oby nawet po\u0142owy tej si\u0142y ra\u017cenia, kt\u00f3r\u0105 ma, gdyby nie moja najlepsza modelka – Ma\u0142ga.<\/p>\n

Make-up – Ewa Bujkiewicz
\nwww.ewoonia.fbl.pl, email: ewonia1@o2.pl<\/p>\n\n\n\n\t\t\n\t\t\t\t